குடும்பனின் பார்வையில்

"எங்களுக்கு இந்திய வரலாறு கற்பிக்கப்படுகிறது... உத்வேகத்திற்காக அல்ல, ஆனால் ஒரு எச்சரிக்கையாக." இரண்டுஅணுகுண்டுகளால் அழிக்கப்பட்ட ஜப்பான், அனுதாபத்துக்கோ உதவிக்கோ கெஞ்சவில்லை. அது பெருமையுடனும், அசைக்க முடியாத சுயமரியாதை உணர்வுடனும் தன்னை மீண்டும் கட்டியெழுப்பியது. அதன் பின்னர், அது அமெரிக்காவிடம் ஒருபோதும் பிச்சைக்காக கையை நீட்டியதில்லை. ஒரு வருடத்திற்கும் மேலாக ஜப்பானில் வசிக்கும் ஒரு இந்தியர் விசித்திரமான ஒன்றைக் கவனித்தார். மக்கள் கண்ணியமாகவும் உதவிகரமாகவும் இருந்தபோதிலும், யாரும் அவரை தங்கள் வீட்டிற்குள் அழைக்கவில்லை, ஒரு கோப்பை தேநீர் கூட குடிக்கவில்லை. குழப்பமடைந்து வேதனையடைந்த அவர், இறுதியாக ஒரு ஜப்பானிய நண்பரிடம் ஏன் என்று கேட்டார். நீண்ட இடைநிறுத்தத்திற்குப் பிறகு, நண்பர் பதிலளித்தார்,  "எங்களுக்கு இந்திய வரலாறு கற்பிக்கப்படுகிறது... உத்வேகத்திற்காக அல்ல, ஆனால் ஒரு எச்சரிக்கையாக." குழப்பமடைந்த இந்தியர், "ஒரு எச்சரிக்கையா?" சொல்லுங்கள் என்று கேட்டார். ஜப்பானிய நண்பர் தொடர்ந்தார், "எத்தனை பிரிட்டிஷ்காரர் இந்தியாவை ஆட்சி செய்தார்கள்?" இந்த...

 நத்தம் கணவாய் - வெள்ளலூர் நரவேட்டை போர்ச்சுகீசியர்களின் உதவியுடன் கான்சாகிப்பை கிபி 1764 இல் வீழ்த்திய ஆற்காடு நவாப் தமிழகம் மதுரையைத் தன்னரசின் கீழ் கொண்டு வருகிறான்.  அடுத்த ஐந்து ஆண்டுகளில் பெரும்பாலான தமிழகம் நவாபின் கட்டுப்பாட்டில் வந்து விடுகிறது.  இதில் இந்த மேலூர் கள்ளர்கள் மட்டும் அரசுக்கு வரிக் கொடுக்க மாட்டோம் என நவாப் கட்டளைக்கு கட்டுப் பட மறுக்கின்றனர்.  நவாப் சார்பாக பல ஆங்கிலேயே அதிகாரிகள் முயன்றும் வெள்ளலூர் நாட்டுக் கள்வர்கள் அடங்க மறுக்கிறார்கள்.  இவர்களுக்கு ஒரு வரலாறு இருக்கிறது. திருமலை நாயக்கன் காலத்தில் இருந்தே யாருக்கும் அடங்காது களவை மட்டுமே தம் தொழிலாகக் கொண்டு அரசு அலுவலர்கள் யாரையும் அப்பகுதிகளுக்குள் நுழையவிடாது அடாவடி செய்தனர்.  மற்றப்படி இப்பகுதியை இவர்கள் ஆட்சி எல்லாம் ஒரு போதும் செய்ததில்லை.  திருமலை மன்னனும் இவர்களை அவர்கள் போக்கில் விட்டு விட்டான். இந்த அடாவடியை நவாப்பிடமும் காட்ட முயல, நவாப் தந்திரமாக வரிவசூலை வெள்ளையரிடம் வாங்கிய கடனுக்குப்பதிலாக வரியைத் தண்டிக் கொள்ள அனுமதித்தான்.  சிவகங்கை, மல்லாங்கோட்டை, சே...

 #ஆவணி'யே பாண்டியர்களின் புத்தாண்டின் தொடக்கம்.. பண்டையர்கள் ஆவணித் திங்களையே ஆண்டின் தொடக்கமாகக் கொண்டிருந்தனர். முன்னுரை: சித்திரை ஆண்டின் முதல் மாதமாக இன்றைய வழக்கத்தில் இருப்பது பிற்காலத்தில் நிகழ்ந்த ஒரு மாற்றமாகும். அது வைதீக சமயம் தமிழக மண்ணில் ஆணித்தரமாகக் காலூன்றியதன் காரணமாக ஏற்பட்ட ஆரியப் பண்பாட்டுத் தாக்கத்தின் விளைவு. அதனால் வியாழவட்ட 60 ஆண்டுகள் ‘சுழற்சி முறைக் கணக்கிடல்’ அடிப்படையில், வடமொழி ஆண்டுப் பெயர்கள் கொண்ட காலக்கணிப்பு முறை அரசு ஆதரவுடன் தமிழகத்தில் நடைமுறைக்கும் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டது எனலாம். வைதீகத்தின் தாக்கம் கொண்டுவந்த விளைவே சித்திரைத் திங்கள் புத்தாண்டு வழக்கமாகும். தமிழக அரசின் முயற்சியாக, 60 ஆண்டு சுழற்சி முறையைக் கைவிட்டு, திருவள்ளுவர் பிறப்பைத் தொடக்கமாகக் கணக்கில் கொண்ட தொடர் ‘வளர்ச்சி முறைக் கணக்கிடலில்’ தைத்திங்கள் புத்தாண்டின் தொடக்கமாக 1971ஆம் ஆண்டு அறிவிக்கப்பட்டது. இதை ஏற்காத பிரிவினர் அதை மறுதலித்தார்கள். அதுமட்டுமின்றித் தொடர்ந்து வடமொழி பெயர் கொண்ட ஆண்டுகளின் பெயர்களை வலிந்து தமிழ்ப்படுத்திப் புழக்கத்திற்கு விட்டார்கள். இருப்பினும் தமிழ்ப்...

 பிற்காலச்சோழர்களின் நீர் மேலாண்மை என்பது ஆயிரம் ஆண்டுகள் கடந்து இன்றும் நம் கண்முன்னே காட்சியாக காணக்கிடைக்கிறது என்பதை சுப.வீ.யும் அருள்மொழியும் அறியட்டும். பதிவின் காணொளியில் ஐயா.சுப.வீரபாண்டியன் அக்கா அருள்மொழியின் பேச்சை மேற்கோள்காட்டுகிறார். கரிகால் சோழன் Vs இராஜராஜன்,  இராஜேந்திரன் என்று ஒப்பிட்டுப் பார்க்கிறாராம். கரிகாலன் என்றால் கல்லணை அடையாளம். இராஜராஜன், இராஜேந்திரன் என்றால் கோவில்கள்தானே அடையாளம் என்கிறார். அதாவது கரிகால்சோழன் கல்லணையைக் கட்டி வேளாண்மையைப் பெருக்கினான். இராஜராஜனும் இராஜேந்திரனும் கோவில்தானே கட்டினார்கள்.  இதுவா அடையாளம் என்று குத்திக்காட்டுகிறாராம் சுபவீயும் அருள்மொழியும். ஆகவே,  சுப.வீக்கும் அருள்மொழிக்கும் வரலாறு என்றால் என்னவென்றே தெரியவில்லை என்பது தெளிவாகிறது. அவர்கள் கற்ற வரலாறு கோவில்களைப் பற்றி மட்டுமே என்று தெரிகிறது. அதைத்தாண்டி அவர்கள் செல்லவில்லை. செல்ல விரும்பவில்லை.  சோழர்கால நீர்மேலாண்மை, இராஜராஜன் இராஜேந்திரன் வெட்டிய ஆறுகள், குளங்கள், வாய்க்கால், ஏரிகள், தடுப்பணைகள், ஏரிகள் பராமரிப்பு, வேளாண்மை, நீர்ப்பாசனம் என்ற த...