குடும்பனின் பார்வையில்

"எங்களுக்கு இந்திய வரலாறு கற்பிக்கப்படுகிறது... உத்வேகத்திற்காக அல்ல, ஆனால் ஒரு எச்சரிக்கையாக."

இரண்டுஅணுகுண்டுகளால் அழிக்கப்பட்ட ஜப்பான், அனுதாபத்துக்கோ உதவிக்கோ கெஞ்சவில்லை. அது பெருமையுடனும், அசைக்க முடியாத சுயமரியாதை உணர்வுடனும் தன்னை மீண்டும் கட்டியெழுப்பியது. அதன் பின்னர், அது அமெரிக்காவிடம் ஒருபோதும் பிச்சைக்காக கையை நீட்டியதில்லை.

ஒரு வருடத்திற்கும் மேலாக ஜப்பானில் வசிக்கும் ஒரு இந்தியர் விசித்திரமான ஒன்றைக் கவனித்தார். மக்கள் கண்ணியமாகவும் உதவிகரமாகவும் இருந்தபோதிலும், யாரும் அவரை தங்கள் வீட்டிற்குள் அழைக்கவில்லை, ஒரு கோப்பை தேநீர் கூட குடிக்கவில்லை.

குழப்பமடைந்து வேதனையடைந்த அவர், இறுதியாக ஒரு ஜப்பானிய நண்பரிடம் ஏன் என்று கேட்டார்.

நீண்ட இடைநிறுத்தத்திற்குப் பிறகு, நண்பர் பதிலளித்தார், 

"எங்களுக்கு இந்திய வரலாறு கற்பிக்கப்படுகிறது... உத்வேகத்திற்காக அல்ல, ஆனால் ஒரு எச்சரிக்கையாக."

குழப்பமடைந்த இந்தியர், "ஒரு எச்சரிக்கையா?" சொல்லுங்கள் என்று கேட்டார்.

ஜப்பானிய நண்பர் தொடர்ந்தார், "எத்தனை பிரிட்டிஷ்காரர் இந்தியாவை ஆட்சி செய்தார்கள்?"

இந்தியர், "ஒருவேளை... சுமார் 10,000 பேர்?" என்று நினைத்தார்.

ஜப்பானியர் முகத்தை இருட்டாகத் தலையசைத்தார். "எத்தனை இந்தியர்கள் அங்கு வாழ்ந்தார்கள்? 300 மில்லியனுக்கும் அதிகமானோர், இல்லையா?"

 "அப்போ உங்க மக்களை யார் ஒடுக்கினாங்க? சாட்டையடி, சித்திரவதை, சுட உத்தரவு போட்டது யாரு?" என்று அவர் அழுத்தமாக கேட்டார். 

"ஜாலியன் வாலாபாக்கில் ஜெனரல் டயர் 'துப்பாக்கிச் சூடு!' என்று கட்டளையிட்டபோது, ​​யார் துப்பாக்கியை இழுத்தார்கள்? வீரர்கள் பிரிட்டிஷ்காரர்கள் அல்ல; அவர்கள் இந்தியர்கள்."

"ஒருவரும் கொடுங்கோலரின் மீது துப்பாக்கியை திருப்பவில்லை. ஒருவர்கூட அல்ல," என்று அவர் கூறினார். 

"நீங்கள் அடிமைத்தனத்தைப் பற்றிப் பேச விரும்புகிறீர்களா? அதுதான் உங்க உண்மையான அடிமைத்தனம். உடலால் அல்ல, ஆன்மாவால்."

அந்த இந்தியர் உறைந்து, அமைதியாக, வெட்கத்துடன் நின்றார்.

ஜப்பானிய நண்பர் தொடர்ந்தார், "மத்திய ஆசியாவிலிருந்து எத்தனை முகலாயர்கள் வந்தார்கள்? சில ஆயிரம் பேர் இருக்கலாம்? ஆனாலும் அவர்கள் உங்களை பல நூற்றாண்டுகளாக ஆட்சி செய்தனர். அவர்கள் தங்கள் எண்ணிக்கையால் அல்ல, ஆனால் உங்கள் சொந்த மக்கள் தலை குனிந்து உயிர்வாழ்வதற்காகவோ அல்லது வெள்ளிக்காகவோ தங்கள் விசுவாசத்தை வழங்கியதால் பேரரசுகளை கட்டினார்கள்."

"உங்கள் சொந்த மக்கள் மதம் மாறினர். உங்கள் சொந்த சகோதரர்கள் தங்கள் அடக்குமுறைக்கு கருவிகளாக மாறினர். உங்கள் சொந்த வீரர்கள் உங்கள் ஹீரோக்களை ஒப்படைத்தனர். சந்திரசேகர் ஆசாத் காட்டிக் கொடுக்கப்பட்டார். தங்களை தேசபக்தர்கள் என்று அழைத்துக் கொண்டவர்களிடமிருந்து ஒரு சிறிய உதவி கூட இல்லாமல் பகத் சிங் தூக்கு மேடையை எதிர்கொண்டார்," என்று அவர் கூறினார்.

 "உங்களுக்கு வெளிநாட்டு எதிரிகள் தேவையில்லை. உங்கள் சொந்த மக்கள் அதிகாரம், பதவி மற்றும் தனிப்பட்ட ஆதாயத்திற்காக உங்களை மீண்டும் மீண்டும் காட்டிக் கொடுக்கிறார்கள். அதனால்தான் நாங்கள் எங்கள் தூரத்தை வைத்திருக்கிறோம்."

"பிரிட்டிஷார் ஹாங்காங்கிற்கும் சிங்கப்பூருக்கும் வந்தபோது, ​​ஒரு பூர்வீக மனிதர் கூட அவர்களின் இராணுவத்தில் சேரவில்லை. ஆனால் இந்தியாவில், நீங்கள் எதிரியுடன் சேரவில்லை. நீங்கள் அவர்களுக்கு சேவை செய்தீர்கள். அவர்களை வணங்கினீர்கள். அவர்களை மகிழ்விக்க உங்கள் சொந்த மக்களைக் கொன்றீர்கள்."

"இன்றும் கூட, நீங்கள் மாறவில்லை. கொஞ்சம் இலவச மின்சாரம், ஒரு பாட்டில் மது, ஒரு போர்வை - உங்கள் வாக்கு, உங்கள் மனசாட்சி, உங்கள் குரல் அனைத்தும் இரண்டாவது சிந்தனையின்றி விற்கப்படுகின்றன. உங்கள் விசுவாசம் உங்கள் தேசத்துடன் அல்ல, உங்கள் வயிற்றுடன் பொய் சொல்கிறது," என்று அவர் கூறினார்.

"நீங்கள் கோஷங்களை எழுப்புகிறீர்கள். நீங்கள் போராட்டங்களில் அணிவகுத்துச் செல்கிறீர்கள். ஆனால் நாட்டிற்கு உங்கள் குணம் தேவைப்படும்போது, ​​நீங்கள் எங்கே இருக்கிறீர்கள்? உங்கள் முதல் விசுவாசம் இன்னும் உங்களுக்கும் உங்கள் குடும்பத்திற்கும் தான். மற்ற அனைத்தும் - சமூகம், தர்மம், நாடு - எரிந்து போகலாம்."

 அவர் இறுதியாக ஒரு கூற்றுடன் முடித்தார்: 

"உங்கள் நாடு வலுவாக இல்லாவிட்டால், உங்கள் வீடு ஒருபோதும் பாதுகாப்பாக இருக்காது. உங்கள் குணம் பலவீனமாக இருந்தால், எந்தக் கொடியும் உங்களைப் பாதுகாக்க முடியாது."

இது கேலிக்கூத்து அல்ல. இது ஒரு கண்ணாடி.

ஒருவேளை நாம் விலகிப் பார்ப்பதை நிறுத்த வேண்டிய நேரம் வந்துவிட்டது, ஏனென்றால் இந்தியாவிற்கு பேச்சுகளில் அதிக தேசபக்தர்கள் தேவையில்லை. அசைக்க முடியாத குணாதிசயங்களைக் கொண்ட குடிமக்கள் இதற்குத் தேவை. சுதந்திரப் போராளிகள் மட்டுமல்ல, சுதந்திரத்தைக் காப்பவர்கள். நம் கைகளில் கொடிகள் மட்டுமல்ல, நம் இதயங்களில் விசுவாசம்.

இது கசப்பானது. ஆனால் அது உண்மைதான்.

இது உங்கள் மனசாட்சியை உலுக்கினால் , உங்களால் இந்த நாட்டிற்கு அற்புதங்களைச் செய்ய முடியும்.👌👍👏🥰❤️🇮🇳🇮🇳🇮🇳