குடும்பனின் பார்வையில்

 புலித்தடம் பதியக் காத்திருக்கும் நிலம். கடல்சூழ் வனத்தைப் போர்த்தி  விரிந்து கிடந்த நிலப்புழுதியில்  எமையொத்தச் சாயலுடன் முகம் காட்டி  எம் கிட்டத்திலேயே சூழ்கொண்டு  முளைத்துக் கிளைத்திருந்தது  குலக்கொடியொன்று. ஈரநெப்பு கசிந்த மண்ணை  இறுகப் பற்றிக்கொண்ட வோ்கள்  ஆழஆழப் பதிந்ததில்  நிறைந்து செழித்து வளம் கொழித்தன மனிதப் பச்சையங்கள். பஃறுளியும் குமரிக்கோடுமாய்  மூதாதை நிலம்  செழித்துப் பரவியிருந்தது. காலமும் கடல்கோளுமான ஊழ்வினை  உப்புநீர் தெளித்து  அங்குமிங்குமாய் வாழத் தள்ளிவிட்டது.   பரிணாமக் காலங்களை  உறிஞ்சியெடுத்த உயிரினச் சுழற்சியில்  இங்கொன்றும் அங்கொன்றுமாய்  விழுந்த வித்துகள்  சிம்படித்துக் கிளைத்திருந்தன.   கிளை பரப்பிச் சிலிர்த்து சிரித்திருந்த பேரினத்திற்கு  தாய் மடிகள் இரண்டிருந்தன. இரு நிலமானாலும் ஓரினம் என்பதாக  காலம் இசைத்த நெடும்பாடல்  உலகத்தின் காதுகளில்  நிரம்பி வழிந்திருந்தது. பெருமரத்தின் வித்துகள்  காற்றில் பரவி நிலத்தை நிறைத்தன. விழுந்த த...

 ✒️ தேட நாதியற்ற "தேவேந்திரத் தேக்கு மரங்கள்" ...⁉️  பட்டியல் வெளியேற்றம் தான் தேவேந்திர குல வேளாளர் சமூகத்தின் இலக்கு.. ஒரு சில கிறிஸ்தவ தேவேந்திரர்கள் தாம் BC பட்டியலில் இருப்பதாக தெரிவிக்கிறார்கள். அது ஒரு மாயை அவ்வளவுதான். BC பட்டியலில் இருந்தாலும் தலித் என்று தான் உங்களை திருச்சபையும், ஊடகங்களும், பொதுச்சமூகமும் அடையாளப்படுத்துகின்றன. எம்மை மற்றவர்கள் SC என்கிறார்கள், திருச்சபை தலித் என்கிறது என்ன வேறுபாடு? இந்த தந்திர நுட்பத்தை நாம் புரிந்து கொள்ளத் தவறுகிறோம்.. எந்தப் பட்டியலில் இருந்தாலும் கள்ளர் மறவர் அகமுடையார் சமூகங்கள் தம்மை முக்குலத்தோர் என்று தான் தொடர்ந்து அடையாளப்படுத்துகின்றன. தமது இளைய தலைமுறைக்கு Superiority சிந்தனையை விதைக்கிறார்கள்.. ஆனால் மள்ளங்குடியிருப்புகள் அந்தோணியார் புரங்களாகிப் போயின. குடும்பர்கள் தலித்துகளாக மாற்றப்படுகிறார்கள். இந்த அடையாள மாற்றத்தின் பின்னணியை நாம் இன்னமும் புரிந்து கொள்ளவில்லை.. ஆகவே இளம் சிறார்களிடமாவது பட்டியல் மாற்றத்தின் அவசியத்தைப் பேசுங்கள். அவர்களாவது விடுதலை பெறப் போராடட்டும்.. இப்போதைய தலைமுறை பட்டியல் வெளியேற்றத்தின...

 வடுகர்கள் தமிழ்நாட்டை கைப்பற்றிய இலக்கிய சான்று  திருமூர்த்தி நாயனார்  புராணம்  பெரியபுராணம் - சேக்கிழார்  [24/11, 19:48] S:  “ கானக் கடிசூழ் வடுகக் கருநாடர் காவல் மானப்படை மன்னவன் வலிந்து நிலம் கொள்வானாய் யானைக் குதிரைக் கருவிப் படைவீரர் திரண்ட சேனைக் கடலும் கொடுதென்திசை நோக்கி வந்தான் "- 983 " வந்துஉற்ற பெரும்படை மண்புதையப் பரப்பிச் சந்தப்பொதியில் தமிழ்நாடு உடை மன்னன் வீரம் சிந்தச்செறு வென்றுதன் ஆணை செலுத்தும் ஆற்றால்  கந்தப் பொழில் சூழ் மதுராபுரி காவல் கொண்டான் "- 984 திருமூர்த்தி நாயனார் புராணம் பெரியபுராணம்- சேக்கிழார் அருளியது. இப்பாடல்களில் வடுகு மொழி பேசும் கருநாட தேயத்தவன் யானை குதிரை படை கொண்டு பாண்டிய நாட்டை ஆக்கிரமிக்கும் எண்ணத்தில் சந்தனம் வளரும் பொதிய மலையில் தோன்றிய தமிழ் வளரும் மதுராபுரி என்னும் தமிழாட்டைக் கைப்பற்றி தனது அரசாட்சியை நிறுவினான் எனத் தெளிவாக விளக்குகிறார்.  அவனை வழி நடத்தியவர்கள் சணர்கள் என்னும் அருகர்கள் ஆவார் . அதைச் சேக்கிழார்,  தாழும் சமண்கையர் தவத்தை மெய் என்று சார்ந்து வீழும் கொடியோன் அது வன்றியும் வெய்ய ...

  https://archive.org/details/pli.kerala.rare.34042/page/n1/mode/1up கேரள ஆவண பாதுகாப்பு 1935

 https://www.facebook.com/share/r/1Cq1RygQgr/ https://www.facebook.com/share/r/1Cq1RygQgr/ [20/11, 08:44] தவறான வரலாறு பேசுகிறார்.  கிபி 17 ஆம் நூற்றாண்டுக்கு முன்பு இராமநாதபுரம் என்ற பெயரும் சேதுபதிகள் என்ற பெயரும் வரலாற்றில் இடம் பெறவில்லை.  1417இல் நரச நாயக்கன் இராமேஸ்வரம் வரும் போதும், 1540 இல் சலுக்குராய திருமலை மன்னன் இராமேஸ்வரம் வருகையின் போதும் சேதுபதிகள் பற்றிய குறிப்புகள் இடம் பெறவில்லை.  கிபி 1292 இல் வருகை தந்த மார்க்கோ போலோவின் குறிப்புகளில் இராமநாதபுரமோ , சேதுபதிகளோ இருந்தது பற்றிய தகவல்கள் இல்லை.  அதேபோல் கிபி 1343 இல் மதுரை வந்த இபான் பதூதா என்பரின் குறிப்புகளிலும் சேதுபதிகள் பற்றிய செய்திகள் காணப்படவில்லை.  கிபி 1590 களில் கட்டப்பட்ட சொக்கநாதசாமி கோவில் கல்வெட்டில் தும்பிச்சி நாய்க்கன் பற்றிய குறிப்புகள் மட்டுமே உள்ளன. சேதுபதிகள் இல்லை.  எனவே சேதுபதிகள் கிபி 1600க்குப் பிறகே சேதுபதிகள் ஆட்சியாளனாக வந்திருக்க வேண்டும்.  கிபி 1678-80 களில் சூரன் கோட்டையைக் கற்கோட்டையாகக் கட்டிய இரெகுதாத கிழவன் சேதுபதி என்பவனே இராமநாதபுரம் என்ற பெயரை...

 ஈரோடு, திருப்பூர் பகுதிகள் 1960கள் வரையில் மிக வறட்சியான நிலப்பகுதி ஆகும். பேராயக் கட்சியின் ஆட்சியில் அப்போது அமைச்சராக இருந்த சுப்ரமணியன் தான் பரம்பிக்குளம் ஆழியாறு திட்டத்தைக் கொண்டு வந்து வளமான பூமியாக்கினார்.  இவர் கூறும் 1633 காலக் கட்டத்தில் அங்கு விவசாயம் புன்செய் விவசாயம் தான். நெசவுத் தொழில் அப்போது அங்கு இல்லை. அதே போன்று கல்வி வளர்ச்சியும் இல்லை.  இவர் கூறும் கைக்கோளர்கள் அரசனின் ஆபத்துதவிகள். அவர்கள் எங்கள் பரம்பரையில் வந்தவர்கள் தான் எனகிறார். அதோடு வீரபாகு என்ற கற்பனைப் படைத்தலைவனை முதலியார் இனம் என்று கூறி கைக்கோளப் படைகள் முருகனின் பாதுகாப்புப் படைகள் முதலியார் இனம் தான் என்று கொண்டு போகிறார்.  முதலியார்கள் வடுகப் படைகளுக்கு மிக அணுக்கமானவர்கள். அரியநாத முதலி காலத்தில் இருந்து நாயக்கப் படைகளுக்கு விசுவாசமாக இருந்து கள்ளர்களைத் திறமையாகப் பயன்படுத்திப் பாண்டியர்களை வீழ்த்தியது இந்த அரியநாத முதலிதான். இவன் தான் பாளையங்களாகப் பாண்டிய நாட்டைப் பிரித்துக் கூறுபோடும் ஆலோசனையைத் தந்தவன்.   சந்திரமதிமுதலியார் ஒரு வட்டாரத் தலைவனாக இருக்கலாம்( local...

 பிராமணர்கள், பார்ப்பனர்கள் தமிழர் கிடையாது.  ஐயர், ஐயங்கார்கள் தமிழர் கிடையாது.  ஓலைச் சுவடிகளை பார்ப்பனர்கள் எழுதியது அல்ல. அவர்களுக்கு எழுதப் படிக்கத் தெரியாது.  மாடு மேய்க்கத் தமிழகம் வரவில்லை.  மாறாகப் பிழைப்புத் தேடித் தமிழகம் வந்தனர். ஆரியக் கூத்தைப் பற்றிக் குறுந்தொகை குறிப்பிடுகிறது. “ ஆரியர் , கயிறாடு பறையின் கால்பொரக் கலங்கி”- குறுந்-7- 3-4 என்ற பாடலில் பெரும்பதுமனார் குறிப்பிடுகிறார். எனவே பார்ப்பனர்கள் இங்கு வந்த பறையர் பரணர் கூத்தர் போன்று பார்ப்பனர்களும் தமிழகம் வந்தனர்.  ஆரிய ஞானசம்பந்தன் பல ஆசீவகத் துறவிகளை கழுவேற்றிக் கொலைசெய்ததை அவனே பாடலில் குறிப்பிட்டுள்ளான். “ ஈசன் அடியார் இசையாதேயும் இசைந்து அமணர் தாமே கழு ஏறும் தன்மையால்” என்றும், “ நன்பு உடை ஞானம் உண்டார் மடத்துத் தீ நாடி இட்ட எண் பெரும் குன்றத்து எண்ணாயிரவரும் ஏறினார்கள்”- 855 வது தேவாரப் பாடல் இதைத் தெளிவாக விளக்கும்.  எனவே பார்ப்பனர்கள் தமிழரின் எதிரியாகவே இருந்து வருகின்றனர். பார்ப்பனர்களுக்குத் தாய்மொழி என்ற எதுவும் கிடையாது. எந்த நாட்டிற்குச் செல்கிறார்களோ அங்குள்ள மொழியை...

 பழந்தமிழர்கள் மழையைக் கொடுத்து வளமையைப் பெருக்கும் இந்திரனது செயலுக்கு நன்றி பாராட்டும் விதமாக ஆண்டுதோறும் அறுவடைக் காலம் முடிந்து வரும் இளவேனில் காலத்தில்( பங்குனி) “ இந்திர விழா” எடுத்துச் சிற்பிப்பது தமிழர்களின் பாரம்பரியமான திருவிழாவாகும்.  பல நாள்கள் நடக்கும் இத்திருவிழா பற்றிய செய்திகள் சிலப்பதிகாரத்தில் விரிவாகப் பேசப்பட்டுள்ளது. சோழநாடு சோறுடைத்து என்பதாலும் காவிரியில் வற்றாத வெள்ளம் வருவதாலும் சோழர்கள் இந்திரவிழாவைச் சிறந்த முறையில் நடத்திக் கொண்டாடினர்.  அப்படியானால் பாண்டிய நாட்டில் இந்திரவிழா கொண்டாடப் படவில்லையா? என்ற கேள்வி இயல்பாக எழுகிறது. இலக்கியச் சான்றுகளும் விரிவாக இல்லை.  ஆனாலும் பாண்டியர்களும் இந்திரவிழா கொண்டாடியதை மறைமுகமாகக் குறிப்பிடும் பாடல் வரிகளும் மதுரையில் இந்திரனுக்குக் கோவில் இருந்ததையும் இப்பாடல் வரிகள் உறுதி செய்கின்றன. மதுரைக் காஞ்சி பாடிய மாங்குடி மருதனார் பாடல் வரிகளும், எருக்காட்டூர்த் தாயங்கண்ணனார் பாடிய அகநானூறு 149 வது பாட்டின் வரிகளும் நமக்குத் தெரியப்படுத்துகின்றன.  இதைவிட இன்றியமையாத வரலாற்றுச் செய்தி என்னவெனில், இன்...

 மூவேந்தர்கள் தமிழகத்தை ஆட்சி செய்த காலத்தில் யாரும் தமிழ்நாட்டின் மீது படையெடுக்கும் எண்ணமே இல்லாமல் பயந்து வாழ்ந்த காலம் சங்ககாலமாகும்.  மோரியர், ஆரியர், கோசர், வடுகர் என யாரும் வடவேங்கடத்திற்குத் தெற்கே காலடி வைத்தது கிடையாது .  எல்லையிலேயே அடித்து விரட்டப் பட்டனர். அதாவது மிகப் பெரிய மோரியர் படை சிற்றரசர்களிடம் தோற்றுப் பின்வாங்கி ஓடியது. கோசர்களை மோகூர்ப் பழையன் மாறன் ஒடுக்கி விரட்டினான். ஆரியர்களை மலையமான் திருமுடிக்காரி விரட்டி அடித்தான்.  “ இளம்பல் கோசர் விளங்கு படை”- புறம்-169, “ ஒன்று மொழிக் கோசர்”- குறுந்- 73, “ கடந்தடு வாய்வா ளிளம்பல் கோசர்”- மதுரைக்- 773 “ விண்பொரு நெடுங்குடைக் கொடித்தேர் மோரியர் திண்கதிர்த் திகிரி திரிதரக் குறைத்த”- புறம்- 175- 6-7 ஆதனுங்கனைக் கள்ளில் ஆத்திரையார் என்ற புலவர் பாடியது. இந்த ஆதனுங்கனை மல்லன் என்றும் , கிழவன் என்றும் வேங்கட மலையை ஆட்சி செய்தவன் என்றும் புறம் 389 வது பாடல் கூறுகிறது. எனவே மூவேந்தர்கள் போரிடாமலேயே சிற்றரசர்களே மோரியர்களை வென்றுள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது.  ஆனால் மூவேந்தர்களும் குறுநில மன்னர்களும் கள்வர்களுடன...

 "பெண்கல்வியும், கணித அறிவும்" பழந்தமிழக இலக்கிய பாடல்கள் தோன்றிய சங்ககாலத்தில் [கி மு 3ம் நூற்றாண்டளவில்] மேலைநாடுகளில் [Greek, Rome] பெண்கள் அடிமைகளாக விற்கப்பட்டார்கள். அதுவே அன்றைய மேற்கத்தைய நாட்டினர் பண்பாடாக இருந்தது. ஆனால் பண்டைத் தமிழகமும் தமிழர் பண்பாடும் அப்படி இருக்கவில்லை என்பதற்கு சங்க இலக்கியமே சாட்சி. அவ்வாறு பெண்கள் அடிமைகளாய் விற்கப்பட்டதை சங்க இலக்கியம் பதிவுசெய்யவில்லை. அதற்கு மாறாக பன்னெடுங்காலமாக பண்டைத்தமிழர் பெண்கல்வியைப் போற்றி வளர்த்து வந்தனர் என்பதை சங்ககால இலக்கிய நூல்கள் மிகத் தெளிவாக எடுத்துச் சொல்கின்றன. சங்ககால இலக்கிய பாடல்களை எழுதிய புலவர்களில் பெண்புலவர்களாக 39 பேரை உ வே சாமிநாதையர் குறிப்பிடுகிறார். தற்போதைய ஆய்வின் படி சங்ககால பெண்பாற் புலவர்களாக 57 பேரை இனங்கண்டுள்ளனர். நாம் சங்க இலக்கிய நூல்களின் பெயர்களை எட்டுத்தொகை, பத்துப்பாட்டு, பதிற்றுப்பத்து, பதினெண்கீழ்கணக்கு, இனியவை நாற்பது, இன்னா நாற்பது, களவழி நாற்பது, அகநானூறு, புறநானுறு, பழமொழி நானூறு என்று எண்களில் குறிப்பிடுகிறோம். அவை எவையும் கணக்குப் பார்ப்பது எப்படி என்பதைச் சொல்லவில்லை....